สำนักพิมพ์ รัตมาบุ๊คส์ Story Love Sweet

ผู้เขียน : วรดร   หัวข้อ : เจ้าสาวหายอ่าน 997 / ความคิดเห็น 0
รูปประจำตัว
วรดร
  • 0 กระทู้ที่เริ่มไว้
รูปไอคอน
หัวข้อ : เจ้าสาวหาย
10/3/2558 15:17:00

 

 

ฮิวล์กระวนกระวายผุดลุกผุดนั่งอยู่ไม่ติดที่ เมื่อถึงเวลาสำคัญแต่เจ้าสาวคนสวยยังไม่ออกมาจากห้องแต่งตัว เขาตัดสินใจขึ้นไปตาม เมื่อมาถึงประตูห้องปิดสนิทจึงได้แต่เดินวนไปวนมาหน้าห้อง

 

ก่อนจะตัดสินพังประตูห้องแต่งตัว เมื่อพยายามเคาะเรียกคนข้างในจนเจ็บมือ แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับจากภายในซักที ความเป็นห่วงเกาะกุมอยู่ในหัวใจจนเขาสิ้นความอดทน จึงไม่รอเวลาอะไรอีกเมื่อสัญญาณอันตรายกรีดร้องดังอยู่ในหัวสมอง

 

พังเข้าไปเลย

 

ฮิวล์ร้องงสั่งลูกสมุน หลายคนพุ่งตัวเข้าไปกระแทกประตูเสียงดังสนั่น พวกเขาใช้เวลากว่า15 นาที กว่าที่ประตูหนาๆ จะเปิดอ้าออก

 

ปัง!

 

บานประตูเปิดอ้า เขารีบถลันเข้าไปข้างในคนแรกและกวาดสายตามองหาคนที่ต้องการจะเจอสุดหัวใจ ความรู้สึกหน่วงๆ ในใจพุ่งเข้าสู่หัวใจ เมื่อห้องกว้างเงียบฉี่! ไร้สัญญาณตอบรับ

 

ทีมช่างแต่งหน้าที่ถูกพันธนาการดีใจสุดชีวิต พวกเขารีบร้องขอความช่วยเหลือ เมื่อทั้งหมดรับรู้ว่ามีคนเข้ามาภายในห้องได้สำเร็จ โดยเสียงที่ดังผ่านผ้ามัดปากออกมาเพื่อขอความช่วยเหลือ

 

อู้อี้!ๆ...เสียงดังคลุกคลักในตู้ใบใหญ่และภายในห้องกว้างมีแต่อุปกรณ์แต่งตัวแต่ไม่มีผู้คน

 

ฟ้า! ฟ้าครับฮิวล์ป้องปากเรียกเสียงก้อง

 

นาย!

 

มีอะไรรึ?” ฮิวล์หมุนตัวมามองทีมบอดี้การ์ดที่วิ่งเข้ามาหน้าตาตื่น

 

พวกเราตรวจกล้องวงจรปิดทุกตัวแล้วครับ แต่! มันเสียจนเกือบหมด ผมว่าน่าจะเกิดเหตุการณ์ไม่ชอบมาพากล ขึ้นแล้วล่ะครับคุณฮิวล์

 

อืม...หาฟ้าในห้องนี้สิ ทุกซอกทุกมุม! อาจจะเจอเบาะแสบ้าง เพราะมันน่าจะมีอะไรบางอย่างที่เหลืออยู่ ผมจะลงไปชี้แจงผู้มีเกียรติทั้งหลายถึงสาเหตุว่างานวันนี้ต้องยกเลิกเพราะอะไร ช่วยตรวจสอบให้ละเอียดด้วยล่ะ ไม่เว้นแม้แต่ตารางนิ้วเดียว

 

พลั่ก!

 

เสียงดังสนั่นเมื่อหนึ่งในนั้นใช้เท้าถีบประตูตู้จนมันเปิดผางออก และทุกคนก็กลิ้งหลุนๆ ออกมาจากตู้ หล่นกองแอ่งแม้งอยู่หน้าตู้ใบใหญ่

 

เฮ้ย! ช่างแต่งหน้านี่...เกิดอะไรขึ้นวะ

 

พวกเขาวิ่งกรูกันเข้าไปช่วย ต่างรุมช่วยแกะเชือกที่มัดมือและขาทั้งหมดออกไป ฮิวล์เดินย้อนกลับเข้ามารอดูเหตุการณ์ เขากำลังจะอ้าปากถามสาวประเพศสอง หนึ่งในทีมงานก็โพล่งออกมา เพราะผ้าปิดปากหลุดออกพอดี

 

น้องฟ้าโดนฉุดค่ะ ใคร? ไม่รู้คร้า แต่หล่อค่อดๆ...

 

ใช่ค่ะๆ หน้าเข้มๆ ใส่สูทนำเข้า พี่มองรู้ค่ะ สูทสั่งตัดอย่างดี และดูเหมือนจะวางแผนการมาพร้อม ไม่ปิดหน้าอำพรางด้วยเหมือนไม่กลัวอะไรเลย คงไม่กลัวที่เราจะจำหน้าได้

 

อีกคนละล่ำละลักเสริม จนฮิวล์ขมวดคิ้วแน่น เขาล้วงโทรศัพท์ส่วนตัวออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท กดค้นหาภาพวิคเตอร์ในโลกโซเซียล และส่งให้ทุกคนดู ต่างชี้มือชี้ไม้ บอกเป็นเสียงเดียวกัน ว่าบุคคลในภาพคือคนร้ายที่บุกเข้ามาชิงตัวฑิฆัมพรไปแบบอุกอาจ

 

คนนี้! ใช่เลยค่ะคุณ

 

ใช่ๆ คนนี้เลยแต่... ตัวจริงหล่อกว่าในรูปเยอะค่ะ

 

วิคเตอร์!

 

ฮิวล์กัดฟันกรอดๆ ศัตรูหัวใจตัวฉกาจและหมอนั่นเหยียบหน้าเขาเสียจมดิน โดยการฉุดเจ้าสาวของเขาไปอย่างอุกอาจ ไม่เกรงกลัวกฎหมายหรือบทลงโทษ

 

เขาทำตัวอยู่เหนือกฎหมายเพราะมีอำนาจอยู่ในมือ ทำตัวเป็นกลุ่มอิทธิพลทรงอำนาจ องค์กรขนาดใหญ่ที่ใครๆ ก็ไม่กล้าต่อกรด้วย เป็นมาเฟียชื่อก้องโลกถึงอีกฝ่ายจะวางมือจากธุรกิจผิดกฎหมายนานแล้วก็เถอะ

 

แต่ขั้วอำนาจของมาเฟียผู้นี้ก็ไม่ได้ลดหย่อนลงเลยซักนิด

 

นายจะทำยังไงต่อล่ะครับ?”

 

ก็ต้องลงไปขอโทษแขกเหรื่อสิวะ แล้วก็ไปแจ้งความ... ผมไม่ยอมรามือหรอก อยากรู้เหมือนกันว่า หลักฐานครบขนาดนี้ มีพยานบุคคลชี้ตัว เจ้าหน้าที่บ้านเมืองจะเกรงอำนาจไอ้หมอนั่นอีกไหม ถ้ากลัวมากจนไม่สนใจคดีนี้ ฉันจะออกตามล่ามันเอง!”

 

ฮิวล์สบถเสียงเคร่ง เขาเดินกระแทกเท้าหน้าตึงออกไป ชายหนุ่มกระแทกปลายนิ้วกับแผงควบคุมลิฟต์ระบายความโกรธที่อัดแน่นในอก จนตัวลิฟต์เคลื่อนที่ลงไปจนถึงชั้นล่างสุด

 

สีหน้าเครียดคิดหาวิธีเพื่อจะบอกยกเลิกพิธีการและบอกขอโทษแขกเหรื่ออย่างไรไม่ให้ฑิฆัมพรเสียชื่อเสียง เขาอยากจะประเคนกำปั้นบนใบหน้าหล่อๆ ของวิคเตอร์ มาริน ยิ่งนัก ที่ชายหนุ่มคนนั้นกล้าหาญขนาดบุกมาชิงตัวฑิฆัมพรไปจากอกเขาได้สำเร็จ

 

ตุ๊บๆ

 

ฝ่ามือหนาทุบผนังลิฟต์เมื่อความรู้สึกภายในพลุ่งพล่าน ความแค้นในครั้งนี้เขาจะจำไว้ในหัวใจจนวันตาย และจะหาวิธีเอาคืนวิคเตอร์ให้ได้ ไม่ให้ไอ้หมอนั่นได้เยาะเย้ยเขาฝ่ายเดียว

 

งานนี้เขาจะทำทุกๆ ทาง หาทางให้ตัวเองได้เอาคืนหมอนั่นเสียบ้าง เขาขอทำทุกวิถีทางแม้จะต่ำช้าเขาก็จะทำ

 

กูจะจองเวรมึง ไอ้วิคเตอร์ ซักวันมึงต้องเจอแบบที่กูเจอ วันนั้นจะต้องเป็นกูที่หัวเราะทีหลังมึง

 

เขาหัวเราะก้องลิฟต์กว้าง จดจำความแค้นครั้งนี้ไว้ในอก จะขอตามจองเวรวิคเตอร์ ไม่สนใจซักนิดว่าฝ่ายตรงข้ามจะเป็นมาเฟียตัวร้าย

 

ติ้ง!

 

ฮิวล์รีบปั้นหน้าให้นิ่งสนิท หลังลิฟต์ส่งสัญญาณเตือนเมื่อเคลื่อนที่มาถึงชั้นล่าง บริเวณสถานที่จัดงานวิวาห์ เขาเดินเข้าไปหาบิดาและกระซิบเสียงเครียดบอกท่าน

 

ถึงสาเหตุที่จะต้องยกเลิกงานแบบปัจจุบันทันด่วน คุณหญิงสุพิชชามารดาฑิฆัมพรเป็นลมล้มพับไปต่อหน้าต่อตา เมื่อได้ยินเรื่องราวจากว่าที่บุตรเขยบอกกล่าว

 

คุณหญิง!

 

ท่านประพจน์ร้องเรียกภรรยาคู่ใจเสียงลั่น เมื่อจู่ๆ คุณหญิงก็ล้มลง ร่างอวบทรุดฮวบลงบนพื้นหลังจากได้ยินเรื่องราวทั้งหมดจากปากว่าที่บุตรเขย

 

ขอยาดมหน่อย ช่วยขยับออกไปห่างๆ ใคร? ก็ได้เข้ามาอุ้มคุณหญิงไปที่โซฟาตรงนั้นหน่อยสิ

 

ท่านออกคำสั่งและจัดการให้ทีมบอดี้การ์ดกันคนออกไปจากพื้นที่ ฝ่ามือหนาตบลงบนไหล่ซ้ายของว่าที่บุตรเขย เป็นการให้กำลังใจอีกฝ่ายและรู้สึกเห็นใจฮิวล์เหลือเกิน เมื่อเขาต้องตกอยู่ท่ามกลางเหตุการณ์ไม่คาดฝัน

 

ใคร? ใครกันที่เป็นคนก่อเรื่อง ไอ้หมอนั่นเป็นใครเสียงเคร่งเครียดของนักการเมืองใหญ่เอ่ยถามหลังจากจัดการหาคนดูแลภรรยาคู่ยากจนเรียบร้อย ร่างอวบท้วมเดินเข้ามาหาและเอ่ยปากซักถามโดยเร็ว

 

วิคเตอร์ มาริน ไอ้มาเฟียหมาบ้าคนนั้นไงครับคุณพ่อ!

 

มากเกินไปแล้วนะ! ไอ้หมอนั่นมันยิ่งใหญ่มาจากไหนกัน ให้ใครตาม ผู้กำกับฯ มาหาผมหน่อยสิ ผมจะเอาเรื่องมันให้ถึงที่สุด

 

จะดีหรือครับท่าน!คนสนิทของนักการเมืองใหญ่เอ่ยท้วง

 

ทำไม! ไอ้ห่านั่นฉุดลูกสาวผมกลางงานแต่ง จะให้ผมยกพานไปขอขมามันหรือไงหาท่านตวาดเสียงก้อง

 

แต่ฝ่ายตรงข้ามคือ วิคเตอร์ มารินนะครับท่าน

 

วิคเตอร์ มารินมันใหญ่คับฟ้าหรือไงล่ะ ผมถึงต้องกลัวมันน่ะประพจน์กระแทกเสียงตอบ เขาโกรธจนลืมไปว่ามารินยิ่งใหญ่กว่าท้องฟ้าที่เปรียบถึงเสียอีก

 

แต่! ท่านครับ

 

อะไรอีกล่ะ

 

ท่านลืมหรือไงครับ ว่ามารินอยู่เบื้องหลังและเป็นผู้สนับสนุนอาวุธให้กับมหาอำนาจ อย่างประเทศอเมริกา

 

คุณพ่อครับ ใจเย็นๆ รอให้มันติดต่อกลับมาดีกว่า ว่าไอ้หมอนั่นต้องการอะไรกันแน่ ผมใจร้อนไปนิด จนลืมว่าถ้าเราแพร่งพรายข่าวออกไป คนที่เสียหายก็คือฟ้า... ผมคิดว่าช่วยกันปิดข่าวเอาไว้ก่อนดีกว่าไหมครับ ผมจะรับหน้าสื่อเอง ผมสัญญาว่าจะไม่ทำให้ฟ้าด่างพร้อยหรือเสียชื่อเสียงเป็นอันขาด

 

ฮิวล์เอ่ยแย้งเสียงเย็น เมื่อเขาข่มอารมณ์โกรธในใจลงได้สำเร็จ จึงมองเห็นว่าการที่วู่วามไปก็จะเข้าทางของวิคเตอร์ เมื่อสิ่งที่หมอนั่นต้องการคือการทำให้ฑิฆัมพรเสียชื่อเสียง จนไม่สามารถเข้าประตูวิวาห์กับเขาได้อีกครั้ง

 

อืม...พ่อเห็นด้วย เราจะตามค้นหาตัวยัยฟ้ากันเงียบๆ ไม่ให้ข่าวกระจายออกไปมากกว่านี้ เดี๋ยวจะแตกตื่นกันไปใหญ่ท่านประพจน์ถอนลมหายใจเฮือกๆ รู้สึกหนักอกเมื่ออีกฝ่ายมีทั้งอำนาจเงินและอิทธิพลในมือ

 

ผมขอตัวนะครับคุณพ่อต้องไปชี้แจงกับนักข่าวก่อน เอาเป็นว่าผมจะบอกว่าฟ้าป่วยจนต้องแอดมิดนะครับ งานจะถูกเลื่อนออกไปก่อนจนกว่าจะพร้อม คุณพ่อกับคุณหญิงแม่ตอบคำถามตามที่ผมบอกนะครับ จะได้ไปในทิศทางเดียวกัน แล้วก็ไม่มีใครสงสัย

 

อืม...ได้ซิฮิวล์เดี๋ยวพ่อบอกคุณหญิงเอง ไปเถอะฮิวล์

 

คุณ! ยัยฟ้าล่ะคะคุณหญิงสุพิชชาร้องถามสามี หลังจากถูกปฐมพยาบาลจนฟื้นคืนสติขึ้นมา เธอเตรียมตัวจะร่ำไห้แต่ถูกสามีเอ่ยเสียงเคร่งๆ ห้ามไว้เสียก่อน จึงได้แต่สะอื้นไห้อยู่ในอกห่วงบุตรสาวสุดชีวิต

 

หยุดเลยคุณหญิงห้ามร้องไห้เด็ดขาด! เราจะให้คนอื่นรู้ไม่ได้ว่ายัยฟ้าหายตัวไปจากที่นี่ พ่อฮิวล์เขาให้บอกคนอื่นว่ายัยฟ้าป่วยกะทันหันต้องแอดมิดเข้าโรงพยาบาล งานเลยจำเป็นต้องเลื่อนออกไปก่อน

 

โธ่! ยัยฟ้า กรรมเวรอะไรกันนะ กำลังพายเรือจะถึงฝั่งอยู่แล้ว กลับโดนมือดีถีบหัวเรือเบนออกไปกลางแม่น้ำเสียอีก ใครกันคะคุณเป็นคนลงมืออุกอาจครั้งนี้

 

จะมีใคร! ไอ้ฝรั่งที่คุณรักนักรักหนานั่นไง เป็นต้นเหตุและเป็นคนลงมือในครั้งนี้ท่านประพจน์กระแทกเสียงตอบกลับภรรยาคู่ยาก

 

พ่อวิคเตอร์นะเหรอคุณ ไม่ใช่มั้งคะ มีการเข้าใจผิดกันหรือเปล่า?”

 

ไม่ผิดหรอกคุณ! พยานหลักฐานพร้อม แต่จะเอาผิดไอ้หมอนั่นยังไง ป่านนี้มันมิเผ่นกลับประเทศมันไปแล้วรึ

 

เพราะอะไรล่ะ ทำไมพ่อวิคเตอร์ถึงทำแบบนี้ ก่อนหน้านี้ไม่เห็นมีอะไรนี่ จู่ๆ ลุกขึ้นมาฉุดคร่ายัยฟ้าทำไม!

 

จะฉุดไปทำไมกันล่ะคุณ ก็ยัยฟ้าไม่รักมันไงล่ะ เลยต้องใช่วิธีป่าเถื่อนแบบนี้ เป็นถึงมาเฟียตัวเอ้กลับทำตัวเหมือนโจรอันธพาลชั้นต่ำ นึกชอบพอใครก็ฉุดคร่าเขาไปหน้าตาเฉย ผู้หญิงทั่วโลกมีไม่พอหรือยังไง ทำไมถึงมายุ่งเกี่ยวกับยัยฟ้าลูกของเรา

 

ท่านประพจน์บ่นว่าโชคชะตาเมื่อกำหนดเส้นทางให้บุตรสาวเดิน ทำไมถึงให้โคจรมาเจอกับไอ้ตัวร้ายแบบ วิคเตอร์   มาริน

 

กว่าจะเคลียร์ทุกอย่างลงตัวฮิวล์ปวดหัวหนักกว่าเดิมเมื่อเขากลายเป็นเป้าสายตาจากคนที่มาร่วมงาน แต่เขาก็ไม่หวั่นและไม่แสดงพิรุธใดใดออกมาจนทุกคนจับได้ว่าฑิฆัมพรหายออกไปจากสถานที่จัดงานจากสาเหตุอื่น ทุกคนรับรู้แค่ว่าเธอป่วยกะทันหัน

 

 

จนงานวิวาห์ในค่ำคืนนี้ต้องถูกเลื่อนออกไปก่อน เมื่องานล้มเลิกต่างฝ่ายก็ต่างแยกย้ายกันกลับ แต่มีเพียงกลุ่มคนบางส่วนที่ยังคงสงสัย แต่ใครเล่าจะกล้าเปิดปากถาม เมื่อเจ้าของงานหุบปากสนิท และมันเป็นการเสียมารยาทที่ละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวเกินไป...

++++++++++++++

ปกยังไม่มาเอาตอนใหม่มาให้อ่านกันก่อนนะคะ เรื่องนี้ขอบอกฮามาก น่ารักสุดๆ 



แสดงความคิดเห็น หัวข้อ : เจ้าสาวหาย
* ชื่อ :
เช่น John
ไอคอน :
ความคิดเห็น :
อีโมชั่น :



ไฟล์ : แนบไฟล์ แนบไฟล์
Captcha :
captcha
  Enter Characters
แสดงความคิดเห็น
 
Online:  42
Visits:  884,551
Today:  1,262
PageView/Month:  26,724