สำนักพิมพ์ รัตมาบุ๊คส์ Story Love Sweet

ผู้เขียน : tonkhowรัตมา   หัวข้อ : ตอน 4อ่าน 533 / ความคิดเห็น 0
รูปประจำตัว
tonkhowรัตมา
  • 150 กระทู้ที่เริ่มไว้
  • 24 เมษายน 2556
รูปไอคอน
หัวข้อ : ตอน 4
20/3/2558 10:44:00

 

 

ในยามสายของวันอาทิตย์ขณะที่เธอกำลังนั่งซ่อมชุดนางรำอยู่ที่บ้าน มารดาที่ไม่ได้ไปทำงานก็เอ่ยถึงธุระสำคัญขึ้นมาให้ลูกสาวได้รับรู้

มณีวันพุธหน้าแม่ไม่อยู่นะ พอดีว่าลูกสาวของหัวหน้างานแม่แต่งงานน่ะก็เลยต้องไปงานนี้ด้วย เช่ารถไปด้วยกันหลายคนถ้าไม่ไปคงดูไม่ดีแน่เลยหัวหน้าอุตส่าห์ตั้งใจชวน

แล้วน้าปิ่นไปด้วยรึเปล่าจ๊ะแม่หญิงสาวถามกลับด้วยความสงสัย โดยมือก็เย็บสไบอย่างคล่องแคล่ว

ไปจ้ะ มณีไปนอนกับเข็มละกันนะวันนั้นน่ะรติวรรณบอกด้วยความเป็นห่วงในตัวลูกสาว

จ้ะแม่มณีไพรำรับปากเป็นอย่างดี

เดี๋ยวมณีเอาเงินไปให้คุณเบิร์กลี่ก่อนนะจ๊ะนั่นเพราะว่าเมื่อวานนี้เงินเดือนของเธอเพิ่งออก

หญิงสาวจะต้องโดนหักจากทางร้านอาหารด้วย เพื่อไปใช้หนี้ที่ตนเองได้ยืมพี่จรรยามา เนื่องจากว่าตอนแรกที่ไปยืมเงินเบิร์กลี่มามันก็ยังไม่เพียงพอที่จะส่งไปเป็นค่ารักษาของยายตนเอง จึงต้องไปกู้เพิ่มจากพี่จรรยา ซึ่งอีกฝ่ายก็ใจดีไม่ได้คิดดอกเบี้ยแต่หักจากเงินเดือนของมณีไพรำบางส่วนทุกเดือนเท่านั้น ดังนั้นถ้าไม่จำเป็นมณีไพรำจะไม่ขาดงานอย่างเด็ดขาด เพราะถ้าหยุดๆ หายๆ ครั้งต่อไปถ้าเดือดร้อนอีกพี่จันทร์อาจจะไม่ให้ยืมอีกก็ได้

 เธอจึงไปทำงานอย่างขยันขันแข็ง มือเรียวกดกริ่งยังบ้านของเจ้าพ่อเงินกู้นอกระบบ เพียงครู่ลูกน้องของอีกฝ่ายก็เปิดประตูออกมาและเดินนำเข้าไปยังด้านใน เมื่อเห็นใบหน้านวลก็ยิ้มด้วยความยินดี

ว่าไงมณีเรียกชื่อเธอเสียงอ่อนเสียงหวานทีเดียว

ฉันเอาเงินมาจ่ายหนี้ให้คุณเบิร์กลี่ค่ะมือเรียวเปิดกระเป๋าสะพายและหยิบเงินที่ได้เตรียมไว้ส่งให้กับอีกฝ่าย

มาตรงตามนัดดีทีเดียวพลางเอ่ยชมเชยหญิงสาว

ฉันรับปากใครแล้วก็ไม่อยากผิดคำพูดคุณเบิร์กลี่ค่ะอีกฝ่ายรับเงินไปจากเธอโดยลอบกุมมือนุ่มของเธอไว้ด้วยอย่างแนบแน่นคล้ายจงใจ มณีไพรำรีบดึงมือออกมาเหมือนรู้สึกไม่ชื่นชอบ

อย่างนั้นฉันกลับก่อนนะคะแล้วฉันจะเอาเงินงวดต่อไปมาจ่ายให้เดือนหน้าอีกค่ะเมื่อเอาเงินมาให้ตามหน้าที่แล้วก็เตรียมหมุนกายกลับ แต่อีกฝ่ายกลับรั้งเธอไว้ก่อน

เดี๋ยวสิมณีพร้อมกับจับไปยังบ่านวลด้วย

มีอะไรเหรอคะคุณเบิร์กลี่

ว่างอยู่กินข้าวด้วยกันสักมื้อไหมเจ้าพ่อเงินกู้เอ่ยชวนเธอ หญิงสาวส่ายหน้าตอบกลับไปโดยเร็วถ้าไม่จำเป็นเธอไม่อยากที่จะใกล้ชิดอีกฝ่ายมากเท่าใดนัก

วันนี้ฉันไม่ว่างค่ะเพราะว่าเดี๋ยวต้องไปทำงานแล้วค่ะพลางเอ่ยถึงข้ออ้างขึ้นมา

น่าเสียดายจังไม่เป็นไรเอาไว้ฉันไปกินที่ร้านอาหารที่มณีทำงานก็แล้วกันนะเอ่ยอย่างไม่ตอแยอีก

ค่ะคุณเบิร์กลี่ฉันขอตัวก่อนนะคะ หลังจากนั้นก็รีบเดินเลี่ยงไปทันทีอีกฝ่ายก็เดินมาดักหน้าไว้และบอกเหมือนทวงบุญคุณ

ฉันยังมีเรื่องที่จะคุยกับเธออีกเรื่องหนึ่งด้วย

คุณเบิร์กลี่มีอะไรจะคุยกับฉันเหรอคะหญิงสาวแสดงความสงสัยหลังจากนั้น อีกฝ่ายจึงบอกให้เธอได้ทราบถึงความต้องการของตนเองโดยเร็ว

ความจริงที่ฉันให้มณีกับแม่กู้เงินน่ะเป็นเพราะว่าฉันรู้สึกพอใจในตัวมณีมาก แต่ว่าฉันก็มีข้อเสนอให้มณีนะ

ข้อเสนออะไรเหรอคะมณีไพรำยังคงทำสีหน้ามึนงงไม่เปลี่ยนดังเดิม

ฉันชอบมณี ถ้ามณียอมมาเป็นผู้หญิงของฉันล่ะก็ ฉันจะยกหนี้ทั้งหมดให้เลย ไม่ต้องหาเงินมาใช้หนี้แล้วบอกพร้อมกับมองไปยังร่างนวลอย่างไม่วางตา เมื่อรับรู้อย่างชัดเจนว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไรจึงต่อว่าเขาอย่างไม่ชอบใจ

ฉันไม่เคยคิดที่จะขายตัวใช้หนี้ค่ะคุณเบิร์กลี่

แล้วมณีจะหาเงินมาจากไหนกันในเมื่อเงินที่ยืมไปน่ะไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ เลยนะ ภายในเวลาหกเดือนจะหาเงินมาใช้คืนได้หมดเหรอมณีไพรำตกใจอีกคราหนึ่งเมื่อได้ฟังที่เขาเอ่ย

ไหนคุณเบิร์กลี่บอกว่าจะให้ฉันหาเงินมาผ่อนเรื่อยๆ ทุกเดือนไงคะ

ก็ฉันคิดว่ามณีอาจจะสนใจข้อเสนอนี้น่ะสิ แต่มณีก็ไม่สนใจ อย่างนั้นฉันก็คงต้องให้ระยะเวลาเท่าปกติคนอื่นทั่วไป  ภายใน 6 เดือนถ้ามณีหาเงินมาใช้หนี้ไม่ได้ฉันจะใช้อย่างอื่นมาเปลี่ยนเป็นเงินแทน ตอนนี้เหลือเวลาแค่สามเดือนเท่านั้นโดยสายตาของอีกฝ่ายก็มองไปยังกายระหงของมณีไพรำ เธอเข้าใจเลยว่าอีกฝ่ายคงจะให้ตนเองเอาตัวใช้หนี้แทนเป็นแน่

ฉันจะต้องหาเงินมาใช้คุณให้ได้ค่ะคุณเบิร์กลี่เธอไม่มีวันยอมนอนกับอีกฝ่ายอย่างแน่นอน

แล้วฉันจะคอยดูละกัน แต่ถ้าอยากจะปลดหนี้เร็วๆ ล่ะก็มาหาฉันได้เสมอนะหญิงสาวก้าวออกมาจากบ้านของอีกฝ่าย เธออดรู้สึกแย่ไม่ได้ เมื่อตนเองต้องหาเงินมาใช้หนี้อีกฝ่ายให้หมดภายในสามเดือน ไม่อย่างนั้นคงแย่แน่ทีเดียว

พอกลับมาที่บ้านก็เห็นเข็มปัณต์นั่งอยู่ทางด้านนอก มณีไพรำจึงบอกให้เพื่อนสนิทได้ทราบด้วยสีหน้าที่แสดงความวิตกกังวลอย่างมาก

เข็มเมื่อกี้คุณเบิร์กลี่จับมือฉัน แล้วก็ชวนฉันกินข้าวด้วยล่ะเพียงได้ยินเพื่อนสาวก็เอ่ยอย่างเข่นเขี้ยว  

ฉันกะแล้วเชียวว่าอีตานี่ต้องคิดไม่ซื่อกับเธอน่ะ แล้วเธอว่ายังไงจะไปกินข้าวกับตานั่นเหรออีกฝ่ายเอ่ยอย่างเป็นห่วง หญิงสาวส่ายศีรษะไปมา

เปล่าฉันไม่ได้ไปหรอก

ดีแล้ว เพราะตาเบิร์กลี่นี่ดูไม่น่าไว้ใจหน้าตาของอีกฝ่ายเหมือนเฒ่าเจ้าเล่ห์ไม่มีผิด

แต่ว่าเขาเสนอวิธีปลดหนี้เร็วๆ ให้ฉันด้วยนะเข็มอีกฝ่ายทำหน้าประหลาดใจ

วิธีปลดหนี้เร็วๆ นี่อย่าบอกนะว่าจะให้เธอขึ้นเตียงด้วยน่ะ แก่แล้วไม่รู้จักเจียมเลยพลางเอ่ยอย่างคาดการณ์ออกมาแบบเดาได้ไม่ยากระคนกับเหน็บแนมไปด้วย

ใช่ เขาบอกว่าถ้าฉันยอมเป็นผู้หญิงของเขา จะยอมยกหนี้ให้ทั้งหมด

บ้าที่สุด!ไอ้เฒ่าตัณหากลับนี่ ทำเป็นใจดีที่แท้เป็นพวกหน้าเนื้อใจเสือชัดๆ แล้วเธอตอบว่าไงล่ะเข็มปัณต์ด่าอีกฝ่ายด้วยความรุนแรง

เธอคิดว่าฉันจะยอมทำอะไรที่ไร้ศักดิ์ศรีอย่างนั้นเหรอเข็ม

ฉันก็รู้อยู่แล้วล่ะว่าเธอไม่มีทางทำอย่างแน่อน ถึงถ้าเธอคิดทำนะฉันก็ไม่ยอมหรอกเธอจะห้ามปรามเพื่อนสาวสุดฤทธิ์ทีเดียวต่อให้ต้องทะเลาะตบตีกันก็เถอะ

ก็เพราะว่าฉันไม่ยอมนี่ล่ะมันถึงมีปัญหาตามมาไง ตาเฒ่าเบิร์กลี่บังคับให้ฉันหาเงินมาใช้คืนภายในหกเดือน ตอนนี้เหลือเวลาอีกแค่สามเดือนเท่านั้นเองพอฟังคำของเพื่อนแล้วใบหน้าของเข็มปัณต์ก็เปลี่ยนเป็นขุ่นเคืองอย่างมากพลางด่าอีกฝ่ายออกมาด้วยความเหลืออด

สับปลับจริงๆ

ฉันคงต้องหางานทำมากขึ้นกว่าเดิมน่ะเข็ม ไม่อย่างนั้นฉันคงหาเงินมาคืนตานี่ไม่ได้แน่ แล้วถ้าฉันหามาคืนไม่ได้เห็นบอกว่าจะเอาอย่างอื่นมาตีเป็นเงินแทน ฉันรู้เลยว่าตานี่จะต้องเอาฉันไปเป็นค่าใช้หนี้แน่

เลวสุดๆ ไม่ต้องกลัวนะมณีฉันจะช่วยเธอหาเงินด้วย ฉันไม่ยอมให้เธอตกเป็นเหยื่อของตาเฒ่าหื่นจิตนั่นหรอกมณีไพรำรู้สึกซาบซึ้งกับคำบอกของเพื่อนสนิทยิ่งนัก

ขอบใจนะเข็มที่เธอไม่ทิ้งฉัน แค่ที่เธอกับแม่ให้ฉันยืมเงินฉันก็รู้สึกว่าทำให้ครอบครัวเธอเดือดร้อนมากพอแล้วมือเรียวจับไปยังมือของเพื่อนสาว อีกฝ่ายไม่เคยทิ้งเธอเลย

จะบ้าเหรอมณีฉันจะทิ้งเธอได้ยังไงกัน จะให้ฉันอยู่สบายแล้วเห็นเธอตกที่นั่งลำบากต้องไปเป็นผู้หญิงของตาเฒ่าลามกนั่นฉันก็บ้าแล้วล่ะเธอไม่ใช่คนที่ใจร้ายได้ขนาดนั้นที่ทนเห็นเพื่อนที่รักมากอยู่ในสภาพแย่ๆ ได้หรอก

เธอเป็นเพื่อนที่น่ารักมากเลยเข็มฉันดีใจที่ได้คบหากับเธอ ฉันรักเธอจังมณีไพรำยิ้มและกอดร่างของเข็มปัณต์อย่างแนบแน่นด้วยความรักอย่างมากมาย

 

วันนี้ในช่วงบ่ายธาวิตก็ได้ทำตามที่พูดไว้กับหลานสาวด้วยการพาอีกฝ่ายมาเดินเที่ยวที่ห้างสรรพสินค้าพร้อมกับพี่สาวที่จะมาช็อปปิ้งด้วย เพื่อสังเกตถึงท่าทีของพนักงานขายแผนกชุดชั้นในสตรี โดยธารินก็อยากจะมาพิสูจน์คำพูดของน้องชายว่าเป็นอย่างที่บอกรึเปล่า ซึ่งในเวลานั้นเข็มปัณต์ที่มองเห็นอีกฝ่ายเดินเข้ามาพร้อมกับผู้หญิงและเด็กหญิงน่ารักจึงนึกอย่างคาดเดาทันที

นี่ต้องเป็นเมียกับลูกแน่ๆ เลย น่ารังเกียจที่สุดเลย พากิ๊กทั้งหลายมาซื้อของก็มาที่ห้างนี้ พาเมียกับลูกมาซื้อของก็มาที่ห้างนี้เหมือนกัน ถ้าเกิดว่ากิ๊กทั้งหมดมาเจอเมียกับลูกจะเป็นยังไงนะ สงสารผู้หญิงคนนี้ชะมัดยากเลย จะรู้ไหมนะว่าสามีตัวเองน่ะไม่ได้ซื่อสัตย์เลย เธอควรจะบอกให้รู้ดีไหมว่าผู้ชายที่ทำเป็นรักครอบครัวน่ะความจริงแล้วตอแหลตัวพ่อทีเดียว แอบไปสร้างครอบครัวกับผู้หญิงคนอื่นอีกรึเปล่ากัน จะได้ตาสว่างรู้ความจริงแล้วก็จะได้เลิกกับสามีห่วยๆ ซะ

ฟังได้จากคำพูดที่อีกฝ่ายเอ่ยกับผู้หญิงซึ่งพามาด้วยหลายคนทั้ง ยาหยี มายดาร์ลิ้ง มายฮันนี่ อี๋ เข็มปัณต์มองไปยังร่างของเด็กหญิงตัวน้อยก็นึกอย่างเวทนามาก น่าสงสารลูกที่มีพ่อพฤติกรรมแย่ๆ อย่างนี้

ธาวิตเดินมาพร้อมกับพี่สาวและดาด้า โดยที่เขาเองก็คอยสังเกตท่าทีของแม่พนักงานสาวแผนกชุดชั้นในด้วย ดวงตาของแม่พนักงานสาวก็มองตามร่างแกร่งในชุดสูทราวกับว่าสนใจตัวของเขาอย่างมาก ไม่ว่าชายหนุ่มจะเดินไปทางไหนก็มักจะมีสายตาของอีกฝ่ายมองตามอย่างต่อเนื่อง

พี่รินดูสิครับยายพนักงานขายชุดชั้นในมองผมตาเขม็งเลยธาวิตพูดกับพี่สาวเบาๆ ธารินก็มองตามและพยักหน้าอย่างเห็นด้วย

นั่นสิ หรือว่าพนักงานคนนี้แอบชอบวิตกัน

โอ๊ย ผมไม่เอาหรอกครับยายเด็กเมื่อวานซืน กวนประสาทก็เท่านั้น

เขารีบแย้งกลับไปโดยเร็ว พลางนึกอย่างไม่ชอบใจในตัวอีกฝ่ายกับการอ้างเหตุผลกับเขาที่ทำท่าประหลาดๆ นั่น บอกมาได้ว่าไม่สบายเกิดอาการผะอืดผะอม รู้สึกเลี่ยนๆ ดันเกิดอาการนี้ทุกครั้งที่เขาพูด มันไม่แปลว่าผะอืดผะอมกับคำพูดเลี่ยนๆ ของเขาแล้วจะให้แปลว่าอะไรกัน

อย่างนั้นเดี๋ยวพี่เข้าไปดูของก่อนนะ

ตามสบายเลยครับชายหนุ่มยืนรออยู่ทางด้านนอกข้างๆ ดาด้า พอเห็นผู้หญิงเข้าไปเลือกชุดชั้นในตามลำพัง เข็มปัณต์ก็คิดอย่างประหลาดใจแบบเหน็บแนมพร้อมกับทำท่าจมูกย่น ทีเวลาพากิ๊กมาเห็นเข้าไปช่วยเลือกใหญ่ แต่พอพาเมียมาดันยืนรออยู่ข้างนอก อย่างว่ามีเมียแก่กว่านี่นาก็คงทนไม่ไหวเลยต้องไปหาผู้หญิงเอ๊าะๆ มาควง ผู้ชายสองหน้าจริงๆ

เข็มปัณต์ว่าเหน็บเป็นภาษาไทยเพราะคิดว่าอีกฝ่ายคงฟังไม่รู้เรื่องเป็นแน่ นั่นเพราะว่าธารินเองก็มีลักษณะเหมือนชาวต่างชาติเช่นกัน เธอเห็นภรรยายืนเลือกของเพียงคนเดียวก็อดเข่นแค้นแทนไม่ได้ ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้โดนถั่วติดตาอีกแล้วล่ะ ผู้หญิงคนนี้จะต้องรู้ความจริงทั้งหมด

พนักงานคนนี้มองน้าวิตตลอดเลยค่ะ แล้วก็ทำจมูกย่นใส่ด้วยค่ะหลานสาวกระซิบข้างใบหูของชายหนุ่ม เมื่อครู่เขาก็ได้ยินที่เธอบ่นงึมงำเหมือนกัน

ยายพนักงานชุดชั้นในว่าเขารึเปล่ากัน  ทีเวลามากับกิ๊กเห็นเข้าไปช่วยเลือกใหญ่ แต่พอมากับเมียดันยืนรออยู่ข้างนอกผู้ชายสองหน้าจริงๆ มากับเมียที่ไหนกันวะมากับพี่สาวต่างหาก ยายพนักงานบ้านี่เข้าใจผิดคิดว่าเขากับพี่รินเป็นผัวเมียกันอย่างนั้นเหรอพลางถามตัวเองอย่างประหลาดใจ

เข็มปัณต์ตัดสินใจได้ดังนั้นกายระหงในชุดพนักงานห้างสรรพสินค้าก็ก้าวฉับๆ ตรงไปหาธารินอย่างไม่รอช้า ในขณะที่อีกฝ่ายกำลังเลือกแบบชุดชั้นในด้วยความสนใจ

คุณคะฉันมีเรื่องจะบอกคุณค่ะธารินทร์หันไปถามด้วยความสงสัย

มีเรื่องอะไรจะบอกฉันเหรอคะ

คุณรู้ไหมคะว่าสามีของคุณน่ะนอกใจคุณค่ะเมื่อรับรู้นัยน์ตาของผู้หญิงอีกคนก็เบิกกว้างพลางคิดอย่างตกใจ

คุณรู้จักสามีของฉันด้วยเหรอคะเข็มปัณต์พยักหน้าตอบรับอย่างยืนยัน

รู้จักสิคะเป็นผู้ชายที่นิสัยแย่มากเลยค่ะ เขาไม่ได้ซื่อสัตย์กับคุณเลยนะคะตอนที่ฉันเห็นเขาเดินกับผู้หญิงคนอื่น ฉันยังนึกเลยนะคะว่าสงสารลูกเมียของเขามาก จะรู้ไหมว่าสามีน่ะซุกกิ๊กไว้เยอะเลยได้ยินคำว่าซุกกิ๊กไว้เยอะธารินก็ถึงกลับอึ้งไปก่อนจะรำพึงออกมาเบาๆ

นี่โรเบิร์ตนอกใจฉันเหรอเนี่ย

ใช่ค่ะ เขาพาผู้หญิงมาเดินเล่นที่ห้างอยู่บ่อยๆ เลยค่ะเดือนหนึ่งรู้สึกว่าจะไม่เคยซ้ำหน้าเลยค่ะ ที่ฉันบอกให้คุณรู้น่ะเพราะว่าฉันสงสารคุณนะคะไม่อยากให้ถูกสามีแย่ๆ หลอกค่ะ สงสารลูกด้วยค่ะถ้ารู้ว่าพ่อควงผู้หญิงอื่นแทนแม่ตัวเองคงจะต้องเสียใจมากเลยค่ะธารินได้ยินดังนั้นก็รู้สึกแย่เหลือเกินจึงเดินกลับไปหาน้องชายและบอกให้รู้โดยน้ำตานองใบหน้า ซึ่งดาด้ายังไม่ทันเข้าไปถามพนักงานสาวว่าทำจมูกย่นใส่น้าของตนทำไมกัน

วิตพี่อยากกลับบ้านน่ะน้ำเสียงของพี่สาวดูไม่ดีอย่างมาก น้องชายทำสีหน้างุนงง

อะไรกันครับพี่รินไหนเมื่อกี้บอกจะซื้อของไงครับ

พี่ไม่อยากซื้อแล้วล่ะธารินหมดอารมณ์เมื่อได้รู้ว่าสามีพาผู้หญิงมาเดินที่นี่อยู่บ่อยๆ เข็มปัณต์ได้เห็นท่าทางราวกับทั้งสองทะเลาะกันก็ยิ้มด้วยสีหน้ายินดี คงจะรู้ความจริงแล้วก็เลยรับไม่ได้สินะ

แต่ว่าเจ็บตอนนี้ดีกว่าต้องถูกหลอกไปเรื่อยๆ นะคะเธอคิดอย่างหวังดีต่ออีกฝ่าย

เกิดอะไรขึ้นครับพี่ริน แล้วพี่รินร้องไห้ทำไมกันครับธาวิตสงสัยกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของพี่สาว

โรเบิร์ตนอกใจพี่น่ะวิตทำไมเขาทำอย่างนี้กับพี่กัน พี่จะต้องกลับไปคุยกับเขาให้รู้เรื่อง ถ้าเขาทำจริงล่ะก็พี่จะขอเลิกกับเขา พี่ยอมไม่ได้หรอกถ้าเขาจะมีผู้หญิงคนอื่นระหว่างที่แต่งงานกับพี่ด้วยน่ะธารินระบายความเสียใจออกมาอย่างมากมาย

พี่โรเบิร์ตนอกใจพี่รินอย่างนั้นเหรอครับ เป็นไปได้ยังไงกันครับ แล้วใครบอกพี่รินครับว่าพี่โรเบิร์ตนอกใจพี่สาวจึงเอ่ยให้น้องชายได้ทราบ

ก็พนักงานที่ขายชุดชั้นในน่ะสิบอกว่าเห็นโรเบิร์ตควงผู้หญิงมาห้างไม่ซ้ำหน้าน่ะ แถมซุกกิ๊กไว้เยอะเลย

ยายนั่นรู้จักกับพี่โรเบิร์ตด้วยเหรอครับธาวิตอดประหลาดใจไม่ได้ที่แม่นี่รู้จักกับพี่เขยของตนเอง

ใช่ บอกว่าโรเบิร์ตน่ะควงหญิงมาที่นี่เดือนนี้ก็สามคนเข้าไปแล้ว พี่เจ็บมากเลยทั้งที่พี่ดีกับเขาทุกอย่างแต่เขากลับทำอย่างนี้กับพี่กับลูกได้ยังไงน่ะน้ำตาไหลออกมาไม่หยุดด้วยเช่นกัน

เดี๋ยวพี่รินยืนอยู่ตรงนี้ก่อนนะครับผมขอไปถามพนักงานคนนั้นก่อน ดาด้าอยู่กับคุณแม่นะเดี๋ยวน้าวิตมาร่างแกร่งก้าวเข้าไปหาหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านในก่อนจะถามด้วยความสงสัย

เรื่องที่คุณพูดน่ะมันจริงเหรอ

เรื่องอะไรเหรอคะเข็มปัณต์ย้อนถามกลับมาด้วยสีหน้านิ่งๆ มันช่างเป็นภาพที่ทำให้เขารู้สึกเข่นเขี้ยวอย่างมาก ครั้งก่อนอีกฝ่ายก็ตอบคำถามด้วยใบหน้าอินโนเซนส์แบบนี้เลย

ก็ที่บอกว่าเห็นสามีของพี่สาวผมพาผู้หญิงมาเดินควงไม่ซ้ำหน้าน่ะ

เข็มปัณต์มองอีกฝ่ายอย่างหมิ่นๆ ในใจ กินอยู่กับปากอยากอยู่กับท้องยังจะถามอีกทำไมกัน หนอยทำเป็นมาถามว่าเห็นสามีของพี่สาวทั้งที่ตัวเองเป็นสามีของผู้หญิงคนนี้แท้ๆ กลัวคนรู้รึไงกันว่ามีเมียแก่กว่าน่ะเลยทำเป็นเล่นบทพี่น้องแต่ความจริงพี่น้องท้องติดกันสินะ ไม่อย่างนั้นจะมีเด็กผู้หญิงนั่นออกมาได้ยังไงกัน เป็นมุกพวกดาราชอบใช้กันเหลือเกิน ไม่มีอะไรค่ะเป็นแค่พี่น้องค่ะ แต่ความจริงเป็นยิ่งกว่าพี่น้องเสียอีก  เมื่อได้ยินที่เขาถามเธอจึงบอกให้ได้ทราบ

ฉันว่าคำตอบนี้คุณน่าจะตอบภรรยาของคุณได้ชัดกว่าฉันนะคะ ถึงจะบอกคนอื่นว่าเป็นแค่พี่น้องแต่ความจริงเป็นสามีภรรยากันต่างหากธาวิตทำหน้างุนงงกับคำพูดของอีกฝ่าย

เธอพูดบ้าอะไรเนี่ย ถึงจะบอกคนอื่นว่าเป็นพี่น้องแต่ความจริงเป็นสามีภรรยากัน

หรือคุณจะเถียงฉันล่ะคะว่าคุณไม่ใช่สามีของผู้หญิงคนนั้นยายบ้านี่คิดอย่างนั้นจริงๆ ด้วยว่าเขาเป็นสามีของพี่ริน

ไม่ใช่! ผมเป็นน้องชายของพี่ริน ส่วนสามีพี่รินน่ะเป็นผู้ชายอีกคนต่างหากล่ะเขาตะโกนให้อีกฝ่ายได้ทราบอย่างชัดเจน ครั้นรับรู้นัยน์ตาของเธอก็เบิกกว้างที่ตนเองเดาผิดไป

อย่างนั้นฉันก็ต้องขอโทษด้วยนะคะที่เข้าใจคุณผิดไป แต่คุณเองก็เหมือนกันระวังนะคะว่าครอบครัวของคุณจะมีปัญหาในอนาคต ถึงตอนนี้ภรรยากับลูกของคุณจะไม่รู้แต่ว่าถ้าวันหนึ่งเขารู้ขึ้นมาเขาจะเสียใจมากเลยค่ะ อย่าทำอย่างนี้อีกเลยนะคะฉันขอร้องคิ้วเข้มของธาวิตงุนงงมากขึ้น ครอบครัวจะมีปัญหาในอนาคต ครอบครัวอะไรวะ! แล้วภรรยากับลูกอีกไปมีตอนไหนล่ะเนี่ย

เธอบ้ารึเปล่ากัน นี่ห้างนี้เขาจ้างคนบ้ามาขายของเหรอธาวิต  กล่าวหาอีกฝ่ายแทน พอดีกับที่หญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามา เธอเป็นหัวหน้างานของเข็มปัณต์น่ะเองและรู้จักกับธาวิตอย่างดี

เกิดอะไรขึ้นเหรอคะคุณธาวิต

ก็พนักงานของคุณน่ะสิหาว่าพี่เขยของผมนอกใจพี่สาวของผม แล้วยังบอกว่าซุกกิ๊กไว้เยอะจนพี่สาวของผมเสียใจมากจะกลับไปบอกเลิกกับพี่เขยเนี่ยเพียงได้ยินผู้หญิงอีกคนก็ทำหน้าตาตกใจ

ตายแล้วเข็มปัณต์ทำไมเธอพูดอย่างนั้นกัน รีบขอโทษคุณธาวิตเดี๋ยวนี้เลยนะ

ฉันขอโทษคุณด้วยนะคะที่เข้าใจคุณผิดไปว่าคุณเป็นสามีกับพ่อของเด็กผู้หญิงคนนั้น แต่ที่ฉันพูดเรื่องที่คุณควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าน่ะฉันพูดเรื่องจริงนะคะ อย่าทำให้ภรรยากับลูกของคุณต้องเสียใจอีกเลยค่ะ ฉันไม่อยากให้เขาทั้งสองคนเป็นเหมือนฉันกับแม่ ถ้าคุณรักครอบครัวของคุณจริงเลิกเจ้าชู้เถอะนะคะธาวิตอยู่ในอาการหน้าเหวอกว่าเดิม ก่อนจะตอบให้เธอได้ทราบชัดๆ อีกคราวหนึ่ง

ฉันจะบอกอะไรให้เธอฟังนะ ฉันยังไม่ได้แต่งงานแล้วก็ยังไม่เคยมีเมียมีลูกด้วย แล้วจะทำให้ใครเสียใจกันล่ะเพล้ง! เสียงเหมือนมีอะไรบางอย่างแตก นั่นก็คือหน้าของเข็มปัณต์น่ะเอง แตกอย่างไม่รับเย็บทีเดียว

คุณยังไม่ได้แต่งงานหรอกเหรอคะ

ก็ใช่น่ะสิ ฉันยังโสดทั้งแท่งแต่ไม่ซิงเท่านั้นล่ะ เพราะโดนสาวฟันตั้งแต่ช่วงวัยรุ่นแล้ว

อย่างนั้นถ้าคุณคิดจะแต่งงานล่ะก็ ฉันขอให้คุณเลิกเจ้าชู้เถอะนะคะ อย่าสร้างปัญหาให้กับสังคมอีกเลย เพราะเด็กที่เห็นพ่อกับแม่ทะเลาะกันมันทำให้เด็กรู้สึกแย่มากเลยค่ะ แล้วก็จะกลายเป็นเด็กมีปัญหา ขาดความอบอุ่น จนไปคบเพื่อนไม่ดี ติดยา กลายเป็นปัญหาของสังคม ในเมื่อคุณตัดสินใจแต่งงานกับภรรยาของคุณแล้วก็ช่วยรักและซื่อสัตย์กับเธอด้วยนะคะ ให้นึกถึงตอนที่คุณกับเธอรักกันมากๆ ไว้นะคะเธอสอนเขาด้วยความหวังดี เพิ่งสลดไปนิดเดียวก็ทำเรื่องต่อ

ผมปวดหัวมากเลยตอนนี้พี่รินครับเรากลับกันเถอะครับ ถ้าผมอยู่ต่อผมคงเป็นบ้าแน่ๆปกติธาวิตจะเป็นคนที่เถียงด้วยเหตุผลแต่เถียงกับคนมีเหตุผลแต่เขาไม่เข้าใจมันทำให้เง็งยิ่งกว่าเดิม

พี่ก็ว่าอย่างนั้นล่ะ

ตอนนี้ธารินรู้แล้วว่าพนักงานสาวคนนั้นคิดว่าน้องชายของเธอเป็นสามีของตนเอง ก็เลยคิดว่าธาวิตนอกใจและซุกกิ๊กเยอะ จากตอนแรกที่ร้องไห้จะเป็นจะตายพอได้รู้ถึงเหตุผลของเธอก็เบาใจลง แต่ธาวิตนี่รู้สึกโมโหกับยายจอมมโนมากๆ ในระหว่างขับรถพาพี่สาวกลับบ้าน

ยายบ้าเอ๊ย! ดันหาว่าเราซุกกิ๊กเยอะ ว่ามีเมียแก่แล้วก็ว่าดาด้าเป็นลูกเรา เลยต้องหาเอ๊าะๆ มาควง เป็นผู้ชายสองหน้า  เทศน์ยังกับว่าเป็นนักสังคมสงเคราะห์แห่งชาติ เหมือนเขานี่ทำเลวมากอย่างนั้น บอกว่าอย่าสร้างปัญญาให้สังคมอีกเลยคิดได้ยังไงวะเนี่ย หึ หึวงหน้าคมเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มแห่งความขำขันอย่างอดใจไว้ไม่อยู่ พี่สาวที่นั่งรถอยู่เห็นน้องชายนั่งหัวเราะก็พูดขึ้นมา

ยังจะมาขำอีกเหรอ เพราะเราน่ะล่ะเป็นตัวต้นเหตุทำให้พนักงานคนนั้นเข้าใจผิดคิดว่าสามีนอกใจพี่ นี่ถ้าไปเจอพี่เดินกับเราที่อื่น แล้ววันนี้พี่มาเดินซื้อของกับดาด้า คงได้กลับไปวีนโรเบิร์ตบ้านแตกแน่เลย

นั่นสิครับบ้าที่สุดเลย หวังดีไม่ได้ดูตาม้าตาเรือเลยชายหนุ่มพยักหน้าอย่างเห็นด้วยกับพี่สาว

 

เช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อมารดาไปกับรถของศูนย์วัฒนธรรมฯ แล้ว    มณีไพรำก็จัดการกับเสื้อผ้าและทำงานบ้าน จนเสร็จเรียบร้อยเธอก็อาบน้ำเพื่อเตรียมตัวไปสอนรำน้องดาด้าต่อ ช่วงที่มณีไพรำยังไม่มีหนี้เธอก็ไปทำงานแค่เพียงสี่วันเท่านั้น แต่ว่าตอนนี้ต้องเพิ่มเป็นหกวัน หยุดเฉพาะวันอาทิตย์เท่านั้น พอสอนน้องดาด้าเสร็จเธอก็ไปสอนเด็กอีกคนซึ่งเรียนเกี่ยวกับการใช้ซออู้ แทบจะไม่มีเวลาไปเที่ยวไหนเลย

เมื่อก่อนมีเวลาไปดูหนัง ซื้อของที่ตัวเองชอบ แต่ทว่าตอนนี้อะไรที่ไม่จำเป็นก็จะไม่ซื้อและไม่ทำ มือเรียวหยิบซออู้ขึ้นมายังตักขณะที่นั่งลงกับพื้นพรม ซึ่งมารดาของลูกศิษย์สาวเป็นชาวต่างชาติมีสามีเป็นคนไทย พอได้ไปดูการแสดงดนตรีไทยจึงเกิดความประทับใจและชื่นชอบ จนอยากที่จะให้ลูกสาวได้เรียน ซึ่งพอรับรู้ว่าที่ศูนย์วัฒนธรรมมีการสอนตามบ้านจึงติดต่อไป ปิ่นปัทม์รู้ว่ามณีไพรำกำลังหางานพิเศษเพิ่มจึงได้ให้หลานสาวมาสอน

วันนี้คุณครูมณีจะสอนเล่นเพลง ลาวดวงเดือนนะคะ

ค่ะคุณครูมณีเด็กหญิงตัวน้อยก็ตอบรับด้วยความเข้าใจ มือเรียวหยิบซออู้มาสีตามจังหวะ พร้อมกับร้องเพลงตามเนื้อร้องอย่างหวานหูยิ่งนัก

โอ้ละหนอดวงเดือนเอย

พี่มาเว้ารักเจ้าสาวคำดวง

โอ้ว่าดึกแล้วหนอ พี่ขอลาล่วง

อกพี่เป็นห่วงรักเจ้าดวงเดือนเอย

เธอรู้สึกดีใจที่ตนเองมีความสามารถทางด้านนี้ทั้งการร่ายรำและการเล่นดนตรีไทย ทำให้เธอหารายได้พิเศษมาใช้หนี้ได้บ้างบางส่วน ลำพังแค่เงินเดือนเด็กเสิร์ฟคงไม่พออย่างแน่นอน แล้วยิ่งตอนนี้ยังสมัครงานไม่ได้ด้วยดังนั้นงานอะไรที่ทำให้ได้เงินมาช่วยใช้หนี้มณีไพรำยินดีที่จะทำแต่เธอกลับไม่เลือกวิธีทางลัดที่เบิร์กลี่เสนอให้ เพราะเธอยังไม่ได้สิ้นหนทางมากถึงขนาดต้องทำเช่นนั้น

มณีไพรำสอนลูกศิษย์เรียนซออู้เป็นเวลาสองชั่วโมงโดยคิดค่าแรงตามชั่วโมง แต่สำหรับดาด้าและพวกเด็กๆ เธอจะได้รับเงินเป็นรายเดือน เพราะเนื่องจากมีลูกศิษย์มาเรียนกับเธอสามคนทำให้หญิงสาวได้รับเงินก้อนใหญ่ ซึ่งหลังจากสอนลูกศิษย์สีซออู้แล้วเธอก็เตรียมตัวไปทำงานที่ร้านอาหารต่อตามลำดับเป็นอย่างนี้อยู่ทุกวัน ทำงานหาเงินจนหัวเป็นเกลียวตัวเป็นน็อตทีเดียว

แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีงานให้ทำแม้ว่าจะเป็นเงินที่เก็บเล็กผสมน้อยก็ตามแต่ก็ทำให้เธอได้มีเงินใช้หนี้ของเบิร์กลี่เมื่อรวมกับของเข็มปัณต์ผู้เป็นเพื่อนด้วย ลำพังแค่เงินของมารดากับตนเองคงไม่พอเป็นแน่ เข็มเป็นเพื่อนที่เธอรักมากยิ่งนัก มีเพื่อนที่จริงใจเพียงคนเดียวดีว่าคบเพื่อนเป็นสิบแต่หาความจริงใจไม่เจอ

ระหว่างที่เธอก้าวเข้ามายังห้องน้ำเพื่อจะล้างมือนั้น นัยน์ตาก็พลันมองเห็นผ้าพันคอสีดำลายดอกกุหลาบแดงวางอยู่ยังหน้าอ่างล้างมือ หญิงสาวจำได้ว่าเจ้าของเป็นใคร นั่นเพราะเป็นโต๊ะของลูกค้าตนเองซึ่งเธอได้เข้าไปจดออเดอร์รายการอาหาร เป็นของผู้หญิงสวยๆ ซึ่งแต่งชุดแซกสีแดงอย่างทันสมัย สงสัยว่าอีกฝ่ายอาจจะเป็นนางแบบเพราะหุ่นและการแต่งกายดูดีอย่างมาก

หลังจากล้างมือเสร็จเธอก็ก้าวออกมายังหน้าร้านพลางกวาดตามองหาหญิงสาวคนเมื่อครู่นี้ พบว่าโต๊ะเหลือเพียงความว่างเปล่าจึงถามเพื่อนพนักงานเสิร์ฟด้วยกัน

ผู้หญิงสวยๆ สองคนที่นั่งโต๊ะนี้ออกไปนานรึยังแตงกวา พอดีเขาลืมผ้าพันคอไว้ในห้องน้ำน่ะเธอชูผ้าในมือให้อีกฝ่ายเห็นด้วย

ออกไปเมื่อกี้นี้เองพี่มณี ลองวิ่งตามไปสิคะเผื่อว่าจะทันแตงกวาบอกให้เธอได้ทราบ เพียงเท่านั้นมณีไพรำก็รีบเปิดประตูร้านอาหารออกไปโดยเร็วเผื่อว่าจะทันอีกฝ่าย เธอมองเห็นทั้งสองขับรถออกไปจากหน้าร้าน หญิงสาวตะโกนเรียกและโบกผ้าให้เห็นด้วย

คุณคะ คุณลืมผ้าพันคอค่ะ คุณคะ ผ้าพันคอค่ะแต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่เห็นเธอ ยังคงขับรถออกไป หญิงสาวจึงเดินกลับเข้าไปในร้าน         ปองชาญถามอย่างคาดเดา

ทันไหมครับพี่มณีเธอส่ายหน้าไปมา

ไม่ทัน พี่ตะโกนแล้วก็โบกผ้าพันคอไปด้วยแต่เขาก็ไม่เห็น ช่างเถอะเดี๋ยวพอนึกได้ก็คงจะขับรถมาเอาเองล่ะ ฝากไว้ที่พี่จันทร์ก็แล้วกันค่ะเธอวางผ้าพันคอไว้ยังเบื้องหน้าผู้เป็นเจ้าของร้าน และดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะหน้าตาไม่ค่อยดีนักจึงถามอย่างเป็นห่วง พี่จันทร์ไม่สบายรึเปล่าคะ หน้าตาดูซีดเชียว

ไม่รู้สิ วันนี้อาเจียนทั้งวันเลย สงสัยจะทำงานหนักมากไม่ค่อยได้พักน่ะ

หรือว่าจะมีน้องครับพี่จันทร์ปองชาญพูดอย่างสัพยอกเจ้าของร้าน

นั่นสิคะสงสัยจะมีน้องแน่ๆ เลยค่ะ วันนี้เห็นพี่จันทร์อาเจียนไม่หยุดเลย แถมยังบอกว่าเหม็นนั่นเหม็นนี่ด้วย ลองไปหาหมอดูสิคะพี่จันทร์ ไม่แน่นะคะน้องเคย์อาจจะมีน้องสาวก็ได้ทุกคนต่างคาดเดาว่าจะมีเจ้าตัวน้อยกันทั้งนั้น

เดี๋ยวพี่จะลองไปตรวจดูขอบใจทุกคนมากนะที่เป็นห่วงพี่น่ะ

ไม่ห่วงได้ยังไงกันคะเดี๋ยวไม่มีคนจ่ายเงินเดือนให้เราค่ะแตงกวาบอกให้ทราบอย่างอารมณ์ดี จรรยามองหน้าของทุกคน

ทุกคนคิดอย่างที่แตงกวาบอกรึเปล่ากัน

แตงกวาล้อเล่นค่ะพี่จันทร์ร้านอาหารแห่งนี้ทำให้มณีไพรำรู้สึกเหมือนได้ทำงานกับพี่น้อง นั่นเพราะเป็นคนไทยที่ต้องมาอยู่ต่างแดนเหมือนกันจึงเข้าใจความรู้สึกของคนที่ห่างไกลบ้านเป็นอย่างดี

โดยหญิงสาวที่ลืมผ้าพันคอไว้ที่ร้านอาหารไทย คูซีน ก็บอกถึงความต้องการของตนเองให้เพื่อนสาวซึ่งเป็นคนขับรถและเป็นช่างแต่งหน้าประจำตัวได้รับรู้

เดี๋ยวแวะส่งฉันที่บริษัทของคุณเจเดนด้วยนะเบนนี่

ตกลงเธอจะคบกับคุณเจเดนแน่นอนแล้วเหรอมีร่าเพื่อนสาวถามอย่างสงสัยนั่นเพราะไม่เห็นเพื่อนสนิทคบหากับผู้ชายคนอื่นอีกตั้งแต่มาสนิทสนมกับนักธุรกิจหนุ่ม อีกฝ่ายก็พยักหน้าตอบรับอย่างมั่นใจ

 

ก็ใช่น่ะสิ ฉันจะต้องทำให้เขาแต่งงานกับฉันให้ได้เธอตอบด้วยสีหน้ามุ่งมั่น เพียงพูดเสร็จก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อกดโทรหาชายหนุ่มที่ตนเองหมายตาไว้



แสดงความคิดเห็น หัวข้อ : ตอน 4
* ชื่อ :
เช่น John
ไอคอน :
ความคิดเห็น :
อีโมชั่น :



ไฟล์ : แนบไฟล์ แนบไฟล์
Captcha :
captcha
  Enter Characters
แสดงความคิดเห็น
 
Online:  32
Visits:  673,749
Today:  1,019
PageView/Month:  48,035